
Laf açıldığında hepimiz bir bütünün parçalarıyız. Bir sistemi oluşturan dişlileriz. Farklılıklarımızla övünür, gökkuşağından bir renk seçeriz. Hiç birimiz yalnız değiliz, her yöreye ait atasözlerimiz vardır bizim kara günlerle, iyi dostlarla ilgili. Kimse düşmez, düşemez, düşse de bir kaldıran olur elbet. Umut veririz, sevincine seviniriz, üzüntüsüne üzülürüz. Bir bütünün parçalarıyız dedik ya, destek oluruz birbirimize.
Peki bu işler böylemi yürüyor?
Bir bütünü parçalar oluşturuyorsa eğer nerede bu bütünlük? Neden her parça birbirinden ayrılmış ve kendi içinde paramparça? Neden herkes birbirinden bu kadar uzak? Biri yardım istediğinde...